Viva la vida

Vracamo se polako sezdesetim godinama.Atmosvera mirise na afro-americke klubove juznih drzava,pune dima i znoja, koji zivotu zadire u nejbolnije tacke,odisuci ritmom,senzualnim pokretima tijela i strascu.Ali atmosvera je samo izvodljiva u zmirecem stanju.Stvarnost je ipak sasma drugacija, daleko od stereotipa,i ovog puta, u welskom izdanju.Ocito je da je Britaniju zahvatio talas soul-a i da je uz Amy Winehouse,na britanskom nebu zasjala jos jedna nova zvijezda,kojoj predvidaju sjajnu karijeru.Necu da predvidam,jos manje da je poredim sa Amy.Zelim samo da se radujem i plesem uz ovu melodiju again,again and again.Sve dok je se ne zasitim.Izvolite,na scenu je zakoracila Duffy.